|
Een korte schets over het ontstaan
en de groei van het Heilig-Hartcollege
Dit gebeurde in twee fasen.
Eerste fase
Pater Dehon,stichter van de Priesters van het Heilig
Hart, wilde ergens in Vlaanderen een juvenaat oprichten,
want in Frankrijk verbood men bij wet (Schoolwet Ferry van
1880) aan alle niet erkende congregaties scholen op te
richten.
In Sittard was er reeds een school met internationaal
karakter : jongens uit België, Frankrijk, Duitsland en
Nederland.
Maar Pater Dehon dacht aan Vlaanderen en gaf aan Pater
Luyten de opdracht een geschikt huis te vinden. Met de
vaderlijke zegen van de stichter en 50 fr. op zak zocht en
vond P. Luyten in de Hoornzeelstraat in Tervuren een groot
huis, dat al gauw omgebouwd werd tot een juvenaat.
Op 15 oktober 1904 kwamen de eerste leerlingen toe, o.a;
Camille Verfaillie (later bisschop van Kisangani) uit
Hooglede. Het eerste schooljaar telde 6 leerlingen o.l.v. 4
paters. Schooljaar 1906-1907 telde reeds 14 leerlingen. Het
huis werd te klein.
Tweede fase.
En dit brengt ons naar het huidige klooster en
collegevestiging op de Albertlaan, gelegen aan de rand
Wezembeek-Oppem-Tervuren. Er werd een groot stuk grond
aangekocht en op 1 mei 1907 werd de eerste steen gelegd.
En op 17 april 1908 begon de verhuis. Plaats genoeg . Een
grote kapel, ruime slaapzalen,een studiezaal en klaslokalen.
En de leerlingen kwamen : begin schooljaar 1908-1909 telde
men 25 internen en een 30 tal externen.
De eerste wereldoorlog was een ramp. Paters werden
opgeroepen, studenten naar huis gestuurd. Het gebouw werd
gedeeltelijk bezet door de Duitsers.
Eindelijk kwam de bevrijding 11 november 1918. En na een
stevige propaganda begon het schooljaar 1921-1922 met 57
leerlingen, de school bleef groeien en bijbouwen werd een
noodzaak.
De tweede wereldoorlog 1940-1945 werd weer een zware klap.
Maar de bevrijding bracht weer hoop.
In 1955 beschikte men over een volledige lagere school. 4
mei 1958 begon de bouw van de nieuwe kapel, toegewijd aan de
Barmhartige Christus.
 Stilaan
verdween ook meer en meer de gedachte van een zuiver
internaatschool. Naast de klassieke opleiding werd de
moderne humaniora opgericht en weer was het college aan
expansie toe.
Een groei die zal blijven duren : nieuwbouw blok A langs de
Marchandstraat, blok B en E, een sporthal, een turnzaal,
blok D en F voor de basisschool. Allemaal aparte blokken in
een heerlijk groen midden.
Het leerlingenaantal groeide. Meer en meer studieafdelingen
werden opgericht. En het college had een goede reputatie in
de ronde. Men moest met de tijd mee : onder de stuwende
kracht van de directie werd de school gemengd.
Het H.-Hartcollege werd een eigen vzw op 2 juni 1979. De
school heeft de wind in de zeilen. Ze bestaat nu uit 3
afzonderlijke scholen met ieder een eigen directeur, samen
onder een inrichtende macht: een kleuter- en basisschool,
een middenschool voor leerlingen van de eerste graad
humaniora, en een bovenbouw voor leerlingen van de tweede en
derde graad.
1 september 2001 was weer eens een historische datum. De
laatste pater ging met pensioen. Sinds die dag staan de drie
scholen onder de leiding van leken. Wel blijven de paters
nog vertegenwoordigd in de Raad van Bestuur. Een
tijdsevolutie waar men niet langs kan.
Van 6 humanioraleerlingen in 1904 groeide het aantal
leerlingen in september 2006 tot 1352 leerlingen: 92
kleuters, 335 leerlingen in de basisschool en 925 in de
humaniora.
De communiteit telt op dit ogenblik nog 6 paters en 1
broeder. Ze zijn allen met pensioen, maar nog steeds actief
in parochies, rust- en verzorgingstehuizen, op school en in
de communiteit
|
| |
|
|
|