Hij
zoekt uitbreiding van zijn congregatie in Zuid-Amerika waar
hij wil samenwerken met een daar bestaande congregatie, maar
die samenwerking mislukt en er komt een vestiging in Ecuador,
dat zo de eerste overzeese stichting was. Daarop volgde in
1897 het begin van de Congo-missie.
De dreigende houding van de Franse regering tegen de
religieuze gemeenschappen doet P.Dehon een stichting
beginnen in Leyenbroek bij Sittard in Nederland. Zo wordt de
Congregatie internationaal.
In Frankrijk wordt de congregatie, samen met vele anderen,
het slachtoffer van anti-religieuze wetten van 1903 en moet
practisch het land verlaten. Daardoor vallen ook zijn
publicaties stil.
Zo komt er een periode van zoeken naar een veilig onderkomen
voor vele medebroeders.
P.Dehon vestigt zich in Brussel. Van daaruit zal hij nu zijn
congregatie besturen. Hij houdt echter contact met
St.Quentin. Hij bezoekt nu de bestaande communiteiten en zet
zich in voor nieuwe stichtingen.
Het bijwonen van het eucharistisch congres te Montreal in
1910 wordt de aanleiding tot een reis om de wereld die 10
maanden zal duren.
Tijdens de oorlog van 1914-1919 beleeft hij in St.Quentin
het oorlogsgewoel tot de stad in 1917 moet ontruimd worden
en hij een opvang vindt bij de paters Jezuïeten in Edingen.
Later vestigt hij zich in Brussel. Dank zij Paus Benedictus
XV verkrijgt hij een vrijgeleide om het door de Duitsers
bezette Brussel te verlaten en over Zwitserland naar
Frankrijk terug te keren. Van daaruit, hij is dan reeds 75
jaar, reist hij weer naar Rome. Rond deze tijd ontstaat ook
de idee om in Rome een grote, aan het H. Hart gewijde,
basiliek te bouwen. Pater Dehon dacht ook aan een altaar met
mozaïek in de St. Pieter.
Zijn laatste jaren werkt hij vooral aan het verzamelen van
de nodige fondsen voor zijn zo verlangde H. Hartbasiliek.
Een gevaarlijke griepepidemie was de oorzaak van zijn
overlijden op 12 Augustus 1925. Zijn laatste woorden, met de
ogen gericht op het H. Hartbeeld voor hem waren:
“Voor Hem leef ik, voor Hem sterf
ik".
Hij rust nu in een door de Priesters van het H. Hart
gebouwde St.Martinuskerk te St.Quentin, de stad waar zijn
werk een aanvang nam. |
Spoorzoekers
In zijn sociaal apostolaat was Leo Dehon voor alles een
leerling van Jezus, die Zijn Hart openstelde voor de
rechtelozen en minstbedeelden. In de geest van Jezus van
Nazareth wilde hij die vrede en gerechtigheid onder de
mensen gestalte geven.
Daartoe stichtte hij een gemeenschap van mensen,
spoorzoekers, christenen die daaraan actief en biddend
wilden werken.
Anno 2000 zijn er ruim 2500 volgelingen van Pater Dehon in 5
werelddelen werkzaam.
|