|
| Broeder Boudewijn SCJ (Nol van den Heuvel)
13 jan. 1937 - 2 aug. 2009 |
“Wie is die betrouwbare en verstandige dienaar
die de heer heeft aangesteld over zijn huispersoneel “
om hun op tijd eten te geven?” (Matt. 24,45)
Geboren aan de Meijelseweg Asten-Heusden op 13 januari 1937
groeide Arnold op samen met twee broers en vijf zussen in
een tuindersgezin, dat later verhuisde naar de Bleekerweg in
Heusden. Met zijn tweelingbroer Johan was hij de oudste in
het gezin.
In de communiteit van ons interprovinciale vormingshuis te
Brussel heeft broeder Boudewijn zelf een beschrijving
gemaakt van zijn levensloop.
“Op 13 januari 1937 werd ik geboren in Asten-Heusden. Mijn
kinderjaren zijn rustig verlopen. De lagereschooltijd was
een rumoerige tijd vanwege de oorlogsjaren. Na de lagere
school ging ik voor 3 jaar (1950-1953) naar het Missiehuis
Christus Koning in Helmond.
Op 19 jarige leeftijd ging ik naar Bergen op Zoom als
voorbereiding op het noviciaat. Van 1956 – 1958 maakte ik
mijn noviciaat in Helmond. Daar legde ik mijn eerste gelofte
af op 19 maart 1958.
Mijn eerste benoeming was het groot seminarie in Liesbosch
(1958 – 1960). Hier begon ik ook mijn eerste culinaire
opleidingen. In 1960 volgde een benoeming voor Sittard, waar
wij een broederjuvenaat hadden. Hier verbleef ik van 1960 –
1961. Ook hier was de keuken mijn werkplaats, zij het voor
een korte periode.
Omdat de zusters in Huize Sint Joseph terug moesten naar
Duitsland, kreeg ik de taak om als Hoofd-Keuken hen te
vervangen. Ik verbleef op Huize Sint Joseph van 1961 tot
1980. Na de renovatie van de keuken in Huize Sint Joseph
vertrok ik naar Asten naar ons KloosterVerzorgingsHuis. In
Asten heb ik de zusters vervangen die terug gingen naar
Roosendaal en het werk in de keuken niet meer aankonden.
Hier werkte ik van 1980 tot 1991 (en heb ook daar de keuken
gerenoveerd).
Intussen was men bezig in Brussel een opleidingscentrum te
stichten voor de vier Noordelijke Provincies. Op 14 januari
1991 zette ik voet op Belgische bodem. Tot ??? ( wie zal het
zeggen)”
Tot zover het verslag van Boudewijn zelf.
Boudewijn was een goede kok. Hij heeft meegedaan aan
landelijke wedstrijden om Maggi’s Zilveren Koksmuts en
Nestlé’s Zilveren Koksmes en is met 3e en 4e prijzen thuis
gekomen. Hij haalde ook een Wijncertificaat.
In het Interprovinciale Vormingshuis te Brussel was hij op
een heel eigen wijze contactpersoon voor kandidaten en
studenten en een bijzonder kracht voor het communiteitsleven.
In deze periode nam hij deel aan de Generale Conferentie
over ‘Broeders SCJ’ in Hales Corners, USA. En in 1997 was
hij gedelegeerde van de Nederlandse Provincie in het
Generaal Kapittel te Rome.
In Brussel is ook nog een heel andere kwaliteit van broeder
Boudewijn tot ontwikkeling gekomen. Lange tijd heeft hij de
oude pater Favaits dag en nacht verzorgd. Dat mocht alleen
broeder Boudewijn doen. Misschien heeft Boudewijn zo ook
geleerd wat verzorgen betekent en was hij daardoor die vier
jaren in Asten altijd zo blij en dankbaar voor de zorg die
hij kreeg. Het was altijd goed. En zo kon hij bij de
verzorgenden veel klaar krijgen. Vooral met de taal van zijn
ogen.
Op 23 maart 2005 werd broeder Boudewijn getroffen door een
herseninfarct.
Na een opname in de St. Elizabethkliniek te Ukkel en een
revalidatie periode in Hoensbroek kwam hij op 11 augustus
2005 in Asten aan om zijn intrek te nemen in Klooster Heilig
Hart. De gevolgen van het herseninfarct maakte hem
afhankelijk van de zorg, die hier geboden kon worden.
Broeder Boudewijn bleef optimistisch en blijmoedig, klaagde
nooit en maakte het altijd goed. Zijn zussen en broers
kwamen hem vaak opzoeken. Hij genoot van een ommetje door
het dorp in de rolstoel. En dan even aanleggen bij Het
IJspaleis. Vorig jaar maart heeft hij het gouden jubileum
van zijn professie groots kunnen vieren en in september nog
heel erg kunnen genieten van het cadeau: een Rijnreis op de
boot van de Zonnebloem. De laatste twee jaar ging hij ook
met plezier naar de dagbehandeling van de Zorgboog in
Helmond.
Zijn gezondheid ging steeds verder achteruit. Hij voelde dat
zijn leven ging eindigen. Gelaten wist hij het te
aanvaarden: ‘het moet toch een keer gebeuren!’ Zelf vroeg
hij om het Sacrament van Ziekenzalving. Omringd door zijn
broers en zussen is hij op zondag 2 augustus heel vredig
ingeslapen.
Op donderdag 6 augustus hebben we afscheid van broeder
Boudewijn genomen in een plechtige Eucharistieviering en hem
begraven op ons kloosterkerkhof in Asten
Communiteit Klooster H. Hart.
Rein van Langen scj, rector |
| |
|
 |
|
|
|