Skip Navigation Links  
  PATER HENDRIKUS FRANCISCUS JOSEPH DUINDAM SCJ   ( 28 april 1925 - 31 oktober 2008 )

Henk werd geboren op 28 april 1925 te Leiden in een gezin van 10 kinderen, drie daarvan zijn pater geworden en één zuster. Vader Simon was een talentvol huisschilder, die met de kwast marmer kon maken alsof het zo uit Italië kwam. Moeder Catharina besteedde heel haar zorg aan haar groot gezin, waar ze de handen vol aan had vooral gedurende de oorlogsjaren.

Henk wilde geen schilder worden maar priester. In 1937 kwam hij naar het Juvenaat in Bergen op Zoom. Zijn oudste broer Jan was hem al voorgegaan en ook zijn broer Toon zou priester worden in onze Congregatie.
8 september 1944 legde hij zijn eerste kloostergeloften af te Asten en 19 Maart 1950 ontving hij de priesterwijding te Nijmegen.

Na zijn priesterwijding ging Henk, mede op advies van zijn broer Jan, sociale aardrijkskunde studeren aan de universiteit van Utrecht.

In 1951 verhuisde hij naar Amsterdam waar hij tot 2005 zou blijven wonen en werken. Vanaf 1955 tot 1984 was hij leraar op het St. Nicolaaslyceum te Amsterdam 22 December 1958 deed hij zijn Doctoraal examen.

Hij gaf met plezier les en vond dit lesgeven ook een zeer zinvolle bezigheid. Hij onderhield een vriendschappelijke benadering met de leerlingen, collega’s en allen met wie hij als leraar en als priester te maken kreeg. Daarin was zichtbaar een hartelijke belangstelling voor zijn evenmens. Altijd was hij dezelfde, energiek, goedgehumeurd, neuriënd dia´s vertonend. Hij is altijd een persoonlijkheid geweest. Leerlingen, die les van hem hebben gehad, kennen zijn tomeloze fantasie en originaliteit.

De jaren dat hij les gaf vielen samen met grote veranderingen in kerk en samenleving. Een grote verandering vond Pater Duindam, dat er meisjes werden toegelaten op de gemeenschap van mannen en jongens. De school, zei hij, was er “menselijker” op geworden. De meisjes hadden een positief beschavende invloed op het ruwe mannenwereldje. Ook de mentaliteit van de scholieren had een belangrijke verandering ondergaan, vond hij. Vroeger werd er geleerd omdat het moest, tegenwoordig wordt er gevraagd naar de zin ervan en is men niet meer bereid iets te leren, waarvan men de zin niet inziet.
Een nadelige ontwikkeling vond hij de achteruitgang van het kerkelijk en religieus leven, ofschoon hij niet wilde zeggen dat de jongeren persé minder godsdienstig geworden zouden zijn. Alleen betreurde hij het dat dit godsdienstig gevoel zo vaak een buitenkerkelijk karakter had.

Naast Aardrijkskundeleraar was Pater Duindam ook vanaf 1969 tot 2002 pastor in de hulpkapel H. Maria Koningin van de Vrede (de Boskapel) te Muiderberg, een forensendorp met een overwegend protestantse bevolking. Het aantal katholieken bedroeg ongeveer 300. Hier ging hij in het weekend voor in de Eucharistievieringen. Door de week kwamen daar allerlei parochiële zaken bij. De bouw van een nieuwe wijk met de naam “Buitendijke” was de aanleiding om over de uitbreiding van de kapel te gaan denken. Oktober 1973 was het werk zo ver gevorderd, dat hij de bisschop kon vragen de vernieuwde kapel officieel in gebruik te nemen.

Maar dit was nog niet alles. Want als voorzitter en coördinator van het “Comité Oud-Muiderberg”, gesticht in 1975, was hij druk doende op cultureel-historische gebied. Er werd een tentoonstelling georganiseerd: “Muiderberg in kaart en beeld”. In September 1978 vond het eerste symposium plaats over Graaf Floris V, vermoord in 1296 te Muiderberg.

Ook tuinierde hij graag met opgestroopte mouwen en in oude broek in zijn kapeltuin. Alleen in die situatie zou men hem niet zo snel herkennen; dan legde hij zijn heer-zijn af, wat hij anders nooit deed.

In het juli nummer van SCJ-Contact 1988 schreef hij zelf een tamelijk groot artikel over zijn dierbare Boskapel

Ook zijn familie gedenkt graag Henk. Hij kwam vaak langs. Hij at gezellig mee, plaagde graag en hoorde er bij. En soms speelde hij voor oppas. Dopen, eerste communie, vormsel, plechtige communie, eindexamen, bul uitreiking, trouwen. Henk en de andere twee heerooms, ze waren erbij, ze waren vanzelfsprekend, ze waren een begrip.

In juni 2005 nam hij zijn intrek in ons kloosterverzorgingshuis St. Jozef te Nijmegen. Langzamerhand namen zijn krachten af en verlangde Henk naar een beter leven. Zijn verlangen werd verhoord en na een korte ziekte mocht hij daags voor Allerheiligen op 31 oktober 2008 zijn leven teruggeven aan de Heer.

Op 5 november 2008 hebben we afscheid van hem genomen in een plechtige Eucharistieviering met actieve deelname van zijn familie in de kapel van het St. Jozefklooster te Nijmegen en hem op het kloosterkerkhof begraven.


Communiteit St. Jozefklooster.
Pater G. Driedonkx scj.